Toen ik een jaartje of tien was moest ik vol afschuw toezien hoe mijn toenmalige basisschoolleraar voor mijn ogen de tekening verscheurde waar ik de uren daarvoor met zoveel overgave aan had gewerkt. Geheel oopgaand in mijn eigen tekenwerk had ik niet door dat diezelfde docent al enige tijd daarvoor de klas had verteld dat het inmiddels tijd was voor de rekenles. Terwijl iedereen braaf het rekenschrift tevoorschijn haalde bleef ik rustig doortekenen. De leraar zag dit klaarblijkelijk als een brutaal soort van provocatie en besloot in blinde woede mijn kunstwerkje met grof geweld te vernietigen. Ondanks deze traumatische ervaring, of juist dankzij deze traumatische ervaring, is mijn liefde voor het tekenen door de loop van de afgelopen jaren alleen maar groter geworden en in 2006 studeerde ik af aan de afdeling illustratie van de Kunstacademie van Zwolle. In mijn gedetailleerde pentekeningen is architectuur een belangrijk onderwerp. Gebuik makend van een scherpe waarneming en eigen fantasie probeer ik tot onverwachte composities te komen en zodoende de vele beelden in mijn hoofd tot leven te brengen.

  

 Daniël ter Waarbeek